Salvador

  • frankenjoyce
  • Tagged ,
  • 08/06/2016
  • IMG_3675

    De locatie van ons appartement is echt perfect! We lopen zo naar het zowel bij toeristen als locals populaire strand van Barra, met de zwart-witte vuurtoren (Farol do Barra) en er is een grote supermarkt op 1 minuut lopen. Ik kook hier dus zelf, want we hebben ook een aardige keuken. Hoewel het vaak bewolkt is en er af en toe een bui valt, is het warm genoeg om naar het strand te gaan en in de zee te zwemmen. Dat doen we een paar keer in de namiddag, nadat we de ochtend aan school hebben gewerkt. De wifi doet het fantastisch, dus daar moeten we gebruik van maken. Simon wil ook graag klaar zijn met school als we thuiskomen en met Julie oefenen we Raak! of ze werkt zelfstandig in haar Begrijpend Lezen- of Plusboek van rekenen.

    Op de boulevard staan veel stalletjes waar je groene kokosnoten kunt kopen om met een rietje leeg te drinken en op het strand zijn prachtig gespierde, donkere mannen fanatiek aan het beach ballen. Langs de hoge muur van de boulevard staat een kraampje op het zand waar je onder andere caipirinha kunt kopen en er loopt geregeld een verkoper voorbij met een bakje kolen aan kettingen, waarboven ze iets met kaas roosteren als je dat wilt. De kinderen vinden het fantastisch om in de sterke, hoge golven te spelen.

    IMG_3682

     

     

     

     

     

    Omdat het hier zo heerlijk is, blijven we een paar dagen langer. Op zondag laten we ons met een taxi bij de Mercado Central afzetten in de oude wijk Pelourinho, waar we denken misschien wat leuke souvenirs op de kop te kunnen tikken, zoals een nieuwe hangmat. Maar de overdekte markt is kleiner dan we dachten en er is niet zoveel keus. Misschien is zondag niet de beste dag. We steken het plein ervoor over, waar de grote letters SALVADOR zijn neergezet met het logo van de Olympische Spelen. Om bij de kleurige huisjes, kinderhoofdstraatjes, koloniale kerken, winkeltjes en restaurantjes van het oude centrum te komen, moet je met een lift omhoog. Voor twee cent ofzo, mag je door het poortje en kun je in het rijtje bij de lift gaan staan. In de lift zit een medewerker, die de hele dag op het knopje drukt. ‘Dat lijkt me de saaiste baan ooit!’, zegt Simon.

    We lopen door de fleurige, steile straatjes langs vele souvenirwinkeltjes met hangmatten – die we toch te groot vinden om nu al mee te nemen – t-shirts, stranddoeken met Orixá’s (godinnen van het Candomblé-geloof, dat een mix is tussen het Katholicisme en traditionele Afrikaanse religies), schilderijen, magneetjes, beeldjes en Capoeira-instrumenten. Simon koopt een dubbel trommeltje voor zijn kamer, die hij als ‘backpackerskamer’ wil inrichten als hij thuis is. Het grote blauwe ‘huis van Jorge Amado’ – museum dat gewijd is aan deze beroemde Braziliaanse schrijver en waarin ook een café is gevestigd – is helaas dicht vandaag. Dan drinken we maar iets bij een ander tentje in een smal, gezellig straatje, waar een zanger met gitaar vandaag voor de muziek zorgt. Hij is heel goed en hij speelt ook nummers van Tribalistas. Aan de overkant kijken we op een kleine Capoeira-school. Deze ‘vecht-danssport’ die de slaven hier ten tijde van de Portugese kolonisatie hadden uitgevonden om hun verboden krijgskunsten te kunnen blijven oefenen, hopen we nog eens live te kunnen zien. Af en toe loopt er een Afrikaans-Braziliaanse vrouw voorbij in traditionele klederdracht): kleurige jurk met hele wijde hoepelrokken en een grote doek om het hoofd gebonden. Mooi om te zien!
    IMG_0846

    Langs de kerk van Sao Francisco – waar vrouwen in witte, traditionele jurken op ‘Día do Lavagem’ heen gaan om de trappen schoon te vegen; een ritueel uit de tijd dat de slaven de kerk niet in mochten en waarbij de deuren van de kerk nu ook nog stijf dicht blijven, omdat dit niets met de Katholieke rituelen te maken heeft – lopen we terug naar de lift. Helaas kunnen wij de van binnen rijkelijk met goud versierde kerk ook niet van binnen zien, want gek genoeg is hij dicht vandaag.

    IMG_0857

    3 thoughts on “IMG_0835Salvador

    1. Beste Frank en Joyce,

      Wat een fantastische reis! De tijd is omgevlogen. Het is me helaas niet gelukt eerder iets te laten horen, maar ik ben nog net op tijd, om jullie een heel goede reis naar huis te wensen en een veilige thuiskomst. Welkom terug in Zoetermeer en als vice-president (nu wel!) van onze Lionsclub. Hoop jullie spoedig weer te zien en nog meer over jullie ervaringen te vernemen.
      Hartelijk groeten, Jan

    2. Hoi lieverds,
      Het is nu dinsdagavond 14 juni, 21.00 uur. Vandaag vaak aan jullie gedacht, de terugreis, de aankomst in je vertrouwde omgeving, het weerzien met familie/vrienden/buren.
      Vast een heel warm, maar wellicht ook dubbel gevoel. Het jaar van reizen zit erop. Zo lang naar toe geleefd, maar eigenlijk ook zo weer om.
      Helaas kan ik er morgen niet bij zijn, echt heel jammer maar ik kon helaas mijn afspraken niet afzeggen. Ik hoop jullie uiteraard snel weer te zien. Ga eerst maar bijkomen ,verhalen delen en vooral terugkijken op een -zo gelezen te hebben – een fantastische herinnering.
      Voor nu, welkom thuis allemaal en ik hoop morgenavond op een rustige nacht in jullie eigen bed.
      Dikke knuffel, Kika

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *