Pantanal (2)

  • frankenjoyce
  • Tagged , ,
  • 04/06/2016
  • Het is toch wel weer even wennen om in een hangmat te slapen! We weten hoe we er diagonaal in moeten liggen, maar lekker op je zij liggen blijft lastig. Verder was het toen we naar bed gingen te warm voor een slaapzak, maar halverwege de nacht twijfelde ik of het nog de moeite zou zijn om hem te pakken met het risico iemand wakker te maken..Vervolgens is het een kunst om je daar in een wiebelende hangmat in te wurmen. Gelukkig had verder iedereen prima geslapen; volgens de kids slaapt een hangmat zelfs fijner dan een bed!

    Blauwe papegaaien
    Tijdens het tandenpoetsen hebben we een prachtig uitzicht over ondergelopen land met hier en daar een boom, waarvan de takken de ruimte hebben gehad om helemaal mooi rond te groeien. In het water, waarin de lucht en bomen worden weerspiegeld, waden roze lepelaars, witte reigers en jariboes. Frank, die er alvast met de camera op uit was gegaan, heeft prachtige blauwe papegaaien gespot in een palmboom op het terrein. Hyacinth macaws! Wat een prachtige vogels! Het zijn in totaal drie stelletjes en ze vliegen elkaar steeds volgend en roepend heen en weer tussen de ene en de andere palmboom. Ze eten de mini-kokosnootjes, die hier in trossen aan groeien. Net als bij veel andere vogels, blijven de paartjes levenslang bij elkaar en als één van de twee overlijdt, blijft de ander de rest van zijn leven alleen. Samen met Gouke en Else genieten we van het schouwspel en Julie haalt het Schotse stel er ook snel bij.

    Ochtendsafari
    Na het ontbijt – twee soorten cake, fruit, thee en heerlijke koffie – klimmen we in de safari-vrachtwagen voor de ochtendtocht. Vanuit de auto zien we veel kaaimannen en vogels, zoals rafelige bruine ‘snale kite’ , de ‘whistling heron’ en Amazon Kingfishers. Bij een bos met veel palmbomen, dat Frank en ik herkennen van de vorige keer toen we daar te paard doorheen kwamen, stappen we uit voor een wandeling. Hoog in het gebladerde ontdekken we wollige brulapen. Een zwart mannetje en een lichtbruin vrouwtje. Jammer dat ze hun monsterachtige brul nu niet laten horen. In een palmboom spot Tony een paartje van zijn lievelingsvogels, red macaws met hun felrode veren, witte masker en lichtkleurige snavel. Op hun vleugels hebben ze ook blauw en geel. Behalve palmbomen, staan er er onder andere ook Trompetbomen en Wurgbomen in dit bos. De eersten, met hun wijd uitlopende onderstammen, zijn de grootste bomen in de Pantanal. Die andere groeien als een liaan om andere bomen heen, totdat deze het begeven en de parasieten hun plaats innemen. Met zijn machete maakt Tony een sneetje in zo’n wurgboom, waarna er een melkachtige vloeistof uit loopt dat door Indianen als lijm wordt gebruikt. Ook laat hij ons de ‘karaquatá’-plant zien; lijkt op aloë vera maar dan met stekels langs de taaie bladeren. Van de vezels van deze plant, maken de Indianen touw. Tony snijdt een paar bladeren af om later voor te doen hoe.
    Dan zien we een agouti wegrennen (lijkt op grote cavia, maar kleiner dan capibara). Dit beestje leeft net als de macaws van de kleine kokosnootjes die in trossen groeien. Ook zien we een harig gordeldier tussen takken scharrelen en in één van de gigantische trompetbomen, zit een Jariboe op zijn enorme nest. In de onderste laag van het nest, hebben groene karekieten hun intrek genomen. Ze vliegen af en aan om hun kuikens te voeren. Op de terugweg met de auto spotten we nog een schattig hertje, een vos en een zeer moeilijk te onderscheiden hoekige, groene hagedis op een boomtak.

    IMG_3352IMG_3374

    Terug in het kamp relaxen we voor en na de lunch – zelfde buffet als de avond ervoor- in het grote houten prieel met de hangmatten. Julie leert de Schotse Jay een vlinder knopen. Behoorlijk ingewikkeld in het begin! Julie heeft er inmiddels veel handigheid in gekregen. Als we onder begeleiding van Tony met een lepel het groen aan weerskanten van de Karaquatá-bladeren hebben geschraapt, de overgebleven vezels hebben schoongespoeld en er draad van hebben gedraaid, maakt Julie er in een mum van tijd een vlinderkettinkje van!

    Blauwhelmen
    In de namiddag staat een paardrijtocht op het programma. Voordat we onze paardjes krijgen aangewezen, die al gezadeld staan te wachten, moeten we haarnetjes en blauwe bouwhelmen op! Daar gaat onze stoere gaucho-look… Zonder enige aanwijzingen vertrekken we. De paardjes, allemaal bruin, behalve die van Simon, die wit is, lopen braaf achter het paard van Tony aan. Bij het zien van die stoet bouwvakkers te paard, zetten de nandu’s het op een rennen en de voor dit gebied kenmerkende witte Brahmakoeien kijken ons met grote, verbaasde, zwarte ogen na. De tocht gaat voornamelijk door het bruine water, dat vaak tot het paard zijn borst komt. Gelukkig wisten we dit al van een andere groep, dus de kids hadden hun oude gympen aan en ik mijn teva’s. Frank had helaas niets anders dan zijn wandelschoenen. We zijn blij dat we in Argentinië met Ariane hebben paard gereden, want nu weten we tenminste hoe we ons paardje moeten aansporen en wat ruimer om een boomstam heen kunnen sturen. De paarden volgen natuurlijk hun vaste route, maar ze houden geen rekening met je benen als ze langs een boom lopen en waar ze maar de kans krijgen, blijven ze staan om te eten. Vooral die van Else! We komen geen kaaimannen tegen tussen de paarse waterhyacinthen. Wel verschillende watervogels en we zien een paar keer een toekan zitten of vliegen met die prachtige oranje snavel en die komische, stuntelige vlucht.

    IMG_3468

    IMG_3540

    IMG_3521

    In het kamp nemen we een koude douche en spoelen we onze natte kleren uit. De schoenen zetten we in de zon te drogen. Onder het ronde afdak bij de hangmatten, drinken we vervolgens gezellig wat biertjes. Luke, de Schotse jongen heeft een diabolo, een hoepel en jongleerballetjes bij zich. Hij kent veel kunstjes met zijn diabolo en hij leert er een paar aan Simon, die vervolgens elke kans grijpt om te oefenen.

    Het diner bestaat uit het ons inmiddels vertrouwde buffet. We eten gezellig met de hele groep aan één tafel. Na het eten wil Julie graag naar haar hangmat en ik ga mee. Frank en Simon gaan nog even met de hele groep bij het kampvuur zitten, waar Simon marsh mellows roostert en Frank erachter komt dat we 15 jaar geleden inderdaad op precies dezelfde plek in het bos zijn geweest. Tony blijkt onze touroperator van toen, Murillo, ook te kennen!

    Onze laatste ochtend in de Pantanal, nemen Tony en de chauffeur ons mee naar een meertje om met bamboehengels op piranha te vissen. Aan het haakje doen we stukjes rundvlees, die Tony steeds van een groter stuk afsnijdt en waar de plaatselijke mieren het ook op hebben gemunt. Ik ben de eerste die beet heeft! Het is alleen geen piranha, maar een kleine catfish. Hij is ongedeerd, dus we gooien hem terug. Aan het geknabbel aan ons vlees, dat dan ook geregeld verdwenen is, merken we dat er veel vissen zitten, maar het blijft lastig ze aan de haak te slaan. Frank en Gouke vangen piranha’s die terug gegooid kunnen worden, maar die die ik vang, heeft de haak door zijn oog. Die nemen we dus mee voor de lunch. Jammer dat onze visplek geen greintje schaduw biedt. We staan te smelten in de brandende zon. Julie is de eerste die een eindje verderop onder een boom gaat afkoelen. Simon wil niet opgeven voor hij wat gevangen heeft. Uiteindelijk vangt hij een forelletje, die ook de haak door zijn ook heeft en dus ook mee gaat voor de lunch. Simon en ik eten onze vissen zelf op; gefrituurd met paneermeel smaken ze heerlijk en de rest heeft geen interesse in deze variatie op het nooit wijzigende buffet.

    IMG_3655

     

     

     

     

     

    Na de lunch hijsen we de backpacks in de vrachtwagen en worden we naar een plek gebracht, waar verschillende busjes, verschillende groepen toeristen ophalen en verder brengen. We nemen afscheid van Gouke en Else, die teruggaan naar Campo Grande en van Jay en Luke, die onder een boom aan de overkant van de weg gaan staan liften. Tony en de chauffeur nemen een nieuwe tourgroep mee naar Fazenda Sao Joao en wij stappen in een minibusje met Bonito als bestemming. Daarin maken we onder andere kennis met twee mooie Belgische meiden, Julie en Eveline uit Brussel, die naar hetzelfde hostel blijken te gaan als wij. We zitten gezellig te kletsen onderweg en terwijl we langs de kant staan vanwege een klapband. Frank en een andere Nederlandse jongen- die overigens tijdens het zwemmen in de rivier in zijn voet was gebeten door een reuzenotter! – helpen de arme, zwetende chauffeur naar beste kunnen. Als we na zo’n viereneenhalf uur in het donker bij het Hi-hostel in Bonito worden afgezet, zien we dat het luxer en mooier is geworden, maar we herkennen de grote, gezellige overkapping van 15 jaar geleden. Wat onwerkelijk en geweldig om hier nu met de kids te zijn! Het zwembad is blauw verlicht en in de keuken kun je tegenwoordig eenvoudige maaltijden bestellen! Ideaal! We installeren ons in twee superschone kamers naast elkaar, eten pizza en ploffen na een welverdiende douche weer eens op een echt bed!

    3 thoughts on “IMG_3223Pantanal (2)

    1. Hey luitjes! Wat super leuk en gedetailleerd geschreven over de pantanal (en de rest van jullie ervaringen natuurlijk ook)! Als we het lezen lijkt het net of we weer even terug zijn 🙂 Helaas lukt het niet een paar foto’s hierin te plakken, maar die kunnen we vast mailen? Dan kunnen wij vast een paar mooie kiekjes van Frank z’n camera ontvangen…haha..Geniet er nog even van en een goede reis verder! Groeten uit een nat Utrecht! Gouke & Else

    2. Haha dit was Gouke en wist niet dat Else ook al wat had neergezet bij pantanal 1 als reactie! Je hoeft hem natuurlijk niet te plaatsen 😜 Enjoy! Groet Gouke

      1. Nou, toch leuk dat jullie allebei gereageerd hebben, hoor! Bedankt voor jullie leuke reacties! De foto’s zijn onderweg.

        Groetjes, Frank, Joyce, Julie en Simon

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *