Paardrijtocht

  • frankenjoyce
  • Tagged , ,
  • 28/04/2016
  • Op tweede paasdag maakt Ariane na het ontbijt met verse eieren van de eigen kippen, vliegensvlug empanada’s voor de lunch. Op ronde deegplakjes schept ze een lepel gehaktmix. Dan vouwt ze de deegrondjes dubbel, drukt de ronde rand dicht en vouwt de rand vervolgens om, zodat het voor empanada’s kenmerkende, geschulpte randje ontstaat. Daarna gaan ze in de oven.

    Met zijn allen lopen we naar de grote wei om de paarden te halen. Bigote en Pesito staan al bij de ranch, dus we hebben er nog drie nodig. Naast de wit-bruin gevlekte Caminito, waar Ariane meestal op rijdt en de makke Malbec, heeft Ariane de merrie van het veulen op het oog. Maar die laat zich zelfs met de emmer voer niet vangen. Frank zakt nog tot zijn knie in een waterpoeltje weg in een poging om te helpen. Dan nemen we de bruine Wayne maar mee.

    Julie wil graag op ‘haar’ Bigote, het witte paard dat ze altijd ophaalt van de weg. Die moet echter wel veel worden aangespoord, maar dat kan Julie wel. Simon wil ook het liefst op ‘zijn’ zwarte Pesito, maar die kan nog wel eens schikken van bijvoorbeeld felgekleurde vuilnisbakken of onverwacht afval op de weg, dus het is toch beter als hij op Wayne gaat. Frank gaat op Malbec (hoe kan het?) en ik mag op de kleine Pesito.

    Als Ariane alle paarden gezadeld heeft, terwijl wij nutteloos toekeken, krijgen we de leren beenbeschermers aan. Julie heeft hele leuke met franjes. Frank en ik krijgen ook een cowboyhoed voor de zon en voor de kinderen heeft Ariane nog caps. Wel een fijn idee. Met de empanada’s, wijn en limonade in de zadeltassen vertrekken we. We plukken ook nog wat appeltjes van de bomen voor onderweg. Ariane rijdt voorop, gevolgd door Simon op Wayne, die graag voorop loopt, dan Frank op Malbec en Julie op Bigotte. Ik ben op Pesito de achterste, want Pesito wil graag achteraan lopen en wil ook niemand inhalen. Bigote en Pesito moeten flink worden aangespoord en het is even oefenen, voordat we daar wat handigheid in krijgen. Je moet gewoon heel regelmatig een schopje met je hielen in de flanken van het paard geven. In Argentinië houd je de teugels met één hand vast. Het paard reageert direct als je de teugels maar een beetje naar links of naar rechts stuurt. Als je wilt dat het paard stopt, geef je een klein rukje naar achteren. Verder houd je de teugels laag, zodat je niet onnodig aan het bit trekt, want dat doet natuurlijk zeer en dan denkt het paard dat hij moet stoppen.

    Na het eerste stukje op Ariane’s weg, slaan we rechtsaf. We passeren vuilnisbakken en later een doosje, waar Pesito een beetje bang voor is. Ik leid hem er met een klein boogje omheen, terwijl ik hem over zijn hals aai en aanmoedig met ‘muy bien’. Hij doet het prima! Even later lopen we over een spoorlijn, waarover de trein van vandaag al voorbij is. De honden rennen weer enthousiast mee. Soms moeten we een heuveltje op en daarbij moeten we goed naar voren leunen. Op sommige stukken komen de beenbeschermers goed van pas tegen de stekelige struiken waar we langsrijden. Ook hebben we allemaal een boerenzakdoek of ‘buff’ over onze mond en neus op de plekken waar het zand teveel stuift. Na een tijdje arriveren we op de top van een heuvel bij een groot, wit houten kruis. Het uitzicht over het meer en de bergen is prachtig. na wat foto’s te hebben gemaakt, dalen we weer een stuk af, waarbij we naar achteren leunen. Op de top van een dennenboom zit een grote adelaar. Hij laat zich mooi op de foto zetten.

    De lunch houden we op een plek met lang gras en poeltjes water, waar de paarden en honden kunnen drinken. Nadat Ariane de zadels van de paarden wat losser heeft gedaan en we de hoofdstellen met de teugels en bitten bij ze hebben afgedaan, zoeken we een plekje in de schaduw. We zitten op onze jassen en de honden liggen er gezellig bij. De empanada’s zijn heerlijk, een beetje pittig. We krijgen ze niet allemaal op, dus de honden krijgen ook nog wat. Na deze geslaagde pauze, halen we ieder ons eigen paard weer op. We kunnen ze pakken aan het touw, dat ze om hun hoofd hebben. De hoofdstellen kunnen we zelf bij ze om doen. Ariane sjort de zadels weer goed vast.

    Dan gaan we voor een groot deel dezelfde weg weer terug. Het gaat heel goed. Af en toe gaan we in draf en op een strook gras langs een weg gaan we zelfs bijna in galop, omdat de paarden dat hier wel vaker doen met meer ervaren rijders. Simon is bijna niet te houden, maar we vinden dat we toch nog iets beter moeten weten wat we doen voordat we in galop gaan. De paarden houden zich netjes in. Ze zijn heel gehoorzaam en lijken zich aan te passen aan het niveau van hun berijder.

    Weer thuis zadelt Ariane de paarden af en houden wij ze aan hun touw, terwijl Ariane ze afspoelt. Dan mogen ze lekker grazen en krijgen de honden hun eten, dat altijd in een pan staat te pruttelen op het fornuis. Ariane maakt altijd een soort soep voor ze met hondenvoer en wat extra’s. Het lijkt op erwtensoep. De mollige, zwart-bruine teckel Felipe krijgt het weer voor elkaar om stiekem het eten van de magere Doly op te eten. Dat kleinste teckeltje moet eerst een tijdje bijkomen op de bank!

    Voor het eten gaat Simon nog even voetballen met de twee oudste zoontjes van Archie. Als ik naar de boomgaard loop om tegen hem te zeggen dat hij voor donker thuis moet zijn, vraagt Archie aan Simon of hij met hen mee wil eten. Hij zegt gelijk ja en hoort dan dat ze pasta met krab gaan eten. Dapper houdt hij vol dat hij wel wil blijven. Archie vindt het leuk dat zijn zoontjes met Simon hun Engels oefenen. Die kans krijgen ze niet zo vaak. Ze eten vroeg en Simon is al terug vóórdat wij onze spaghetti gaan eten. Hij is erg enthousiast. De pasta met krab was super lekker en Archie bleef maar voor hem opscheppen!
    Voordat ze naar bed gaan, lopen de kinderen nog even met Ariane mee om de uitgeputte honden uit te laten. Het was weer een dag om in te lijsten!

    One thought on “IMG_0621Paardrijtocht

    1. Wat een mooie manier om het land te zien, te paard! Ik heb een tijdje jullie verhalen niet kunnen lezen, en als ik nu kijk hebben jullie alweer zoveel nieuwe avonturen beleefd! Blijf genieten en veel plezier met elkaar! groetjes uit een regenachtig Nederland met de meivakantie in zicht ;-).

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *