Bij Keith en Kaye in Kurow

  • frankenjoyce
  • Tagged , ,
  • 04/03/2016
  • Kurow ligt in de Waitaki Vallei, ongeveer een uurtje rijden van Twizel, richting het zuidoosten. Gelukkig hoeven we niet al te vroeg uit ons huisje en kunnen we rustig aan doen. We vertrekken pas na de lunch. Vanuit het kleine plaatsje Kurow, waar Ritchie mcCaw, de captain van All Blacks – het enorm populaire nationale rugbyteam – vandaan komt, is het nog ongeveer 20 minuten rijden naar de schapenboerderij van Keith en Kaye. Vanaf het bordje ‘Farmstay’ volgen we een onverharde weg langs boerenland met koeien, omgeven door mooie, hoge heuvels. Bij de laatste bocht hangt tussen twee paaltjes een houten bordje met daarop ‘Glenmac’ in witte letters. Zo heet het prachtige heuvelachtige landgoed van Keith en Kaye, waar we via Helpx een week gaan helpen in ruil voor kost en inwoning.Even later komen we eerst langs een paar witte, houten gebouwtjes met tinnen dakjes en iets verderop ligt het grote woonhuis met veranda, garages en een bijgebouwtje met een kamer voor de Bed- and Breakfast. Daar zien we een lange, slanke man in een geblokt flanellen overhemd. Hij heeft wit haar en een vriendelijk gezicht. Als we uit onze auto stappen, stelt hij zich voor als Keith. Hij vertelt ons dat wij in de witte gebouwtjes waar we net langskwamen mogen verblijven en dat zijn vrouw pas om een uur of vijf thuiskomt. Omdat hij verder niets zegt, stellen we voor dat we dan eerst maar eens een kijkje gaan nemen in ‘ons’ verblijf. ‘Yeah, yeah, all right’, zegt Keith, vriendelijk glimlachend. Hij maakt geen aanstalten om mee te gaan, dus het zal wel voor zich spreken.

    Sheep shearers-verblijf
    Het sheep shearers-verblijf, waar wij onze intrek in mogen nemen, bestaat uit drie gebouwtjes. De deuren en ramen staan allemaal open. Het eerste huisje waar we in gaan, bestaat uit een huiskamertje en drie slaapkamers. De grootste slaapkamer heeft een stapelbed waarvan de onderste verdieping tweepersoons is en twee enkele bedden. We besluiten daar maar onze spullen in te zetten tot nader order. De tweede slaapkamer heeft een tweepersoonsbed en een enkel bed en een eigen deur naar buiten. De derde slaapkamer lijkt net een bedstee met een schattig raampje met een schitterende ‘view’. In het huiskamertje staan een oud bankje, twee oude fauteuiltjes, een laag boekenkastje en een kastje met een tv’tje erop.

    In het tweede gebouwtje, dat haaks op het eerste staat, vinden we de keuken met een grote eettafel, een douche en een wastafel, een aparte wc en nog een slaapkamer me een tweepersoonsbed. Achter de keuken staat nog een klein vierkant gebouwtje met een verandaatje. Dit is ook nog een slaapkamer.

    IMG_8654

    Frank veegt de picknicktafel schoon om daaraan een bakkie te kunnen doen, maar de zon is daar te fel. Dan legt hij een kleed over het oude, autobankje dat voor het keukengebouwtje staat en Julie legt er nog een deken als picknickleed voor. We drinken wat er genieten van het uitzicht op een wei met schapen met daarachter de lange, ruwe wand van een krijtstenen kloof en bergen. Dan besluiten we naar het grote huis te lopen om te kijken of we al wat te weten kunnen komen van wat de bedoeling is. Welke kamer(s) mogen we gebruiken? Waar kunnen we mee helpen?

    Maar Keith is weg met de auto, Kaye is nog niet thuis en Stuart, de Brit die zit te lezen op de veranda met het kleine zwart-witte hondje Puppy naast zich, weet ons verder ook niet veel te vertellen. We kijken even rond op de grote weide achter het huis, waar een bruin paard loopt. Rechts van deze weide, een eindje verderop staan allemaal hondenhokken met honden ervoor, waarvan de meesten vast zitten aan een lijn. Dit zijn natuurlijk de schapendrijvers. Dan lopen we maar weer terug naar ons onderkomen, om om 17.00 uur, als Kaye thuiskomt, nog maar eens terug te komen. Maar om 17.00 uur is Kaye er nog steeds niet. Keith zit cricket te kijken en weet niet zo goed wat hij met ons aan moet. Omdat Frank ernaar vraagt, komen we te weten dat Kaye waarschijnlijk niet op ons gerekend heeft met eten vanavond. Geen probleem natuurlijk, maar wel handig om te weten. Dan lopen we weer terug en stappen in de auto om wat te eten te halen in Kurow. We zien geen restaurantjes, maar wel een Fish and Chips met een grote poster van Ritchie mcCaw op de toonbank. Nadat we besteld hadden, heeft Frank nog even muesli en melk gehaald voor morgenochtend. En dan nog is onze bestelling niet klaar. We hebben er wel drie kwartier op staan wachten! Omdat we nergens kunnen zitten om te eten, rijden we maar weer helemaal terug naar de boerderij om daar te eten. Om een uur of half negen rijdt Kaye het erf op. Ze had haar kleinkinderen – meisje van 12 en jongen van 8 – naar hun sporten gebracht. Gelukkig komt ze gelijk bij ons langs. Met haar praat het een stuk makkelijker dan met de stille Keith! We mogen het hele gebouwtje gebruiken, want ze verwacht deze week maar één andere helper en die laat ze misschien wel in het grote huis verblijven. Ze weet nog niet precies waar we mee kunnen helpen, maar daar komen we wel uit zegt ze. We spreken af dat we zelf ontbijten en ons om 9.00 uur melden morgenochtend bij het grote huis.

    Als ze weg is, verdelen wij de kamers. Julie neemt de bedstee, Simon het tweepersoonsbed in de kamer met de eigen buitendeur en Frank en ik de overgebleven kamer in hetzelfde gebouwtje. Heerlijk zoveel ruimte en in zo’n mooie omgeving!IMG_8756

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *