Picton

  • frankenjoyce
  • Tagged , , ,
  • 02/02/2016
  • Over een scenic kustweg, waar ook een spoor langs loopt en die af en toe door een rond tunneltje gaat, vervolgen we onze weg naar het noorden van Zuider Eiland. Ineens denk ik een zeehond te zien zitten, op een hoge, donkerbruine rots. Even later komen we inderdaad bij Ohau Point aan, waar je een prachtig zicht hebt op een kolonie New Zealand Fur Seals. Er liggen er heel veel en er zijn veel moeders met kalfjes bij. Sommigen drinken bij hun moeder, terwijl deze op haar rug ligt. Anderen krioelen in de kleine poeltjes tussen de rotsen. We blijven een tijdje staan genieten van het tafereel op verschillende plekken. Uiteindelijk rijden we verder, maar al snel komen we op een plek waar je het uit grote kiezels bestaande strandje op kunt lopen en zo nog dichter bij de zeehonden kunt komen. Ook hier nemen we een kijkje en maken we mooie foto’s. Omdat er ook een dode, half verteerde zeehond op het strandje ligt, denken we eerst nog dat de dikke, vettige, lichtoranje vellen op het strand misschien zeehondenhuid is. Maar later zien we dat het slierten zijn van hele grote waterplanten.

    IMG_7843

    Picton, waar we die middag met lunchtijd aankomen, is een groter toeristisch stadje met een schitterend jachthaventje bij de Charlotte Sounds, één van de baaien van de Marlborough Sounds; mooie baaien met grote groepen groene eilanden voor de kust. Hier vandaan gaat er twee keer per dag een ferry naar Wellington op North Island. Ook komen er goede wijnen uit de omgeving. Onderweg hebben we verschillende wijnboerderijen gezien met ‘open cellars’ om te proeven. Wij proeven een sauvignon blanc bij onze lunch in het sportcafe Hoot and Whistle langs het spoor. Later blijkt dat we voor de gezellige terrasjes met uitzicht op palmbomen en haven nog even verder hadden moeten rijden. Na de lunch nemen we een kijkje bij een hoge loopbrug met uitzicht op het haventje en de ‘Sounds’ erachter. Op het pleintje daar zit ook Eko Tours, waar we naar binnen lopen om te informeren naar een ‘met dolfjnen zwem’-tour. Het is best duur, maar natuurlijk wel geweldig om te doen! Zeker in deze mooie baai met rustig water. Het meisje achter de balie vertelt dat er voor morgen nog plek is en dat je vrijwel zeker kunt zijn dat je Hector dolfijnen zal zien, maar dat ze de Bottle Nose dolfijnen, waarmee je mag zwemmen al twee dagen niet hebben kunnen vinden, omdat er een orca gesignaleerd is. Omdat de Hector dolfijnen, de kleinste dolfijnensoort die er bestaat en die alleen hier voorkomt, beschermd zijn, mag hier niet mee worden gezwommen. We denken er even over na en besluiten dan toch maar te boeken. Als we niet met dolfijnen kunnen zwemmen, zien we misschien wel een orca en krijgen we wel wat terug van het geld. Vervolgens gaan we op zoek naar onderdak. De leukste backpacker ‘Villa’ is vol, de tweede vinden we niets en de B&B waar we een kamer vragen heeft een ‘no children-policy’. Pffff! Uiteindelijk boeken we een prima sta-caravanachtige cabin op een kleine camping. Terwijl de kinderen zwemmen, trampoline springen en lezen in ‘Oma Boef’ (Julie heeft hem uit en Simon vindt hem ook heel leuk), schrijf ik een stukje voor de site.

    De volgende ochtend melden we ons om 8.15u bij Eko Tours. Na het invullen van een formulier, krijgen we allemaal een surfpak en snorkelsetje aangemeten. Vervolgens krijgen we een filmpje te zien over de verschillende soorten dolfijnen – Hector (kleinste), Bottle Nose, orca (grootste) – en de do’s en don’ts tijdens het zwemmen. De dolfijnen zijn erg nieuwsgierig en communicatief. Ze maken veel geluid en vinden het leuk als wij dat ook doen. Als je geen geluid maakt, hebben ze het snel gezien en zwemmen ze weer verder. Met zijn allen oefenen we voor vertrek nog even om te ‘zingen’ door onze snorkel. Dan lopen we naar de catamaran en kan de tocht beginnen. We zitten eerst met zijn vieren op het achterdek, maar daar kunnen we de kapitein niet zo goed verstaan en het is best fris in de wind. Al snel hebben de kids, naast twee Zwitserse kids van 9, binnen hun plek gevonden op de hoge bank vlak achter de kapitein. De uitzichten van de boot op het petrolkleurige, spiegelgladde water met de eilanden zijn prachtig. De eilanden zijn begroeid met dennenbomen en varens op stam. Soms staat er een huis tussen. Wat een plek om te wonen! Na een tijdje varen komen we in een klein baaitje, waar Hector dolfijntjes zijn. Ze zwemmen vlak langs de boot en laten al hun springkunsten zien. Ze zien er superlief uit met die Micky Mouse-oorvormige vin op hun rug.

    IMG_7990

    Er is één moeder met een kalfje bij. De kinderen zitten op het dek met hun benen over de rand van de boot. We kunnen de dolfijntjes supergoed zien en we blijven best een tijdje om ze heen varen. Daarna begint de terugweg, waarop we hopen ook de Bottle Noses tegen te komen, maar helaas kunnen we die niet vinden. Wel zien we nog Jan van Genten, twee kleine Blauwe pinguïns en twee fur seal. Eén van die zeehonden zwom op de plek waar wij uiteindelijk toch even het water in gingen om te snorkelen met vissen die op het voer afkwamen, dat door de begeleiders in het water werd gegooid. Helaas was de zeehond al verdwenen voordat wij in het water waren. Het water was trouwens behoorlijk koud! We moesten wel even doorkomen.

    Terug in de haven lunchten we deze keer wel bij een leuk tentje met uitzicht. Achter de bar stond een Nederlandse die haar Nieuw-Zeelandse vriend op reis ontmoette en daar nu mee in Picton woont. Na de lunch liepen we nog even vergeefs langs drie kappers, maar die waren dicht of hadden vandaag geen tijd om Simon en mij te knippen. Op de camping heb ik nog even met de kids gezwommen in het kleine, ronde bad en toen ik terug kwam, was Frank begonnen om de badges die nog op de kindertassen moeten, erop te naaien. Daar is hij de rest van de avond zoet mee geweest. Nog een stuk of acht te gaan!

    4 thoughts on “IMG_7995Picton

    1. Hallo lieve 4,
      Wat een geweldige reis maken jullie. We lezen de stukjes goed en zijn een beetje jaloers op wat jullie allemaal doen en meemaken, maar jullie verslagen maken een heleboel goed.
      Heel veel groeten van
      Rob en Marlous Petersen

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *